Χρησιμοποιείστε το Mozilla Firefox και το Google Chrome για καλύτερη ανάγνωση του Ιστολογίου

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ ΒΕΡΟΙΑΣ - ΝΑΟΥΣΑΣ


ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ


ΤΖΟΜΠΑΝΟΠΟΥΛΑ


Σύρε να πεις της μάνας σου, τσομπανί μ’ τσομπάνι,
να κάνει κι άλλη κόρη τζομπανοπούλα μου
να κάνει κι άλλη κόρη σου λεν τα μάτια μου.
Ωφ, ωφ, ωφ, γιλάστηκα μικρός κι αρραβωνιάστηκα (δις)
ας τα ψάρια να καούνι κι έβγα έξω να τα πούμι (δις)

Ακόμα δεν απόθανα τσομπανί μ’ τσομπάνι
μ’ άναψαν τα κηριά μου τζομπάνοπουλα μου
μ’ άναψαν τα κηριά μου σε λεν τα μάτια μου.
Ωφ, ωφ, ωφ, γιλάστηκα μικρός κι αρραβωνιάστηκα (δις)
Ωφ, ωφ, ωφ και πως μυρίζει το χταπόδι με το ρύζι.


ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΑ ΜΟΥ ΒΡΥΣΟΥΛΑ



Μαρμαρέ - Μαρμαρένια μου βρυσούλα
ώχ! αμάν κι αμάν αμάν
πώς βαστάς κρυγιό νιρό

Έτσ' βαστώ, έτσ' βαστώ κι ίγώ ή καϋμένους
ώχ αμάν κι αμάν αμάν
της αγάπης τον καημό

Κίνησα, κίνησα να έρθου βράδυ
ωχ αμάν κι αμάν - αμάν
μ' έπιασιν ψιλή βρουχή

Άς κινού - άς κινούσις για να έρθεις
ωχ αμάν κι αμάν - αμάν
κι ας γινόσουνα παπί

Είχα ρού - είχα ρούχα νά σ' αλλάξου
ωχ! αμάν κι αμάν - αμάν
πάπλουμα να σκιπαστείς

Και κορμά- και κορμάκι ν’ αγκαλιάσεις
ωχ! αμάν κι αμάν - αμάν
ώσπου να ξημερωθείς


ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ ΝΑΟΥΣΑΣ - ΒΕΡΟΙΑΣ






ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ


ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΟΣ



Μη νομίσεις Καραγιάννη, Μπίμπασι γαμπρόν δα βρείς
Μπίμπασι γαμπρόν δα κάμεις όμως δεν θ’αξιωθείς.

Ανιβαίνουν κατιβαίνουν όλου πλούσια πιντγιά
κι η Χαρίκλεια τους κιρνούσι, μαστιχάτα αρακιά.

Για χαρά σου Λισσαβούδα είνι τώρα πια καιρός
κι την προίκα που δα πάρεις σι την έφτιασι ου γαμπρός.

Γεια χαρά σου Μαγκαβέλα τι χαρά σι καρτιρεί
και τη νύφη που δα πάρεις θα σ’ ανοίξει μαγαζί.

Μαρή μούλου κουσκινιάρου έβγα συ στου μαχαλά
που σι βγάλανι τραγούδι της πουλιάνας τα πιδιά.


Μπίμπασης = Στρατιωτικός βαθμός, Χιλίαρχος





ΜΑΚΡΙΝΙΤΣΑ


 Και το πολύ κι αϊμάν αμάν τ’ ανάθεμα να το’ χει ο Λιάμ τσιαούσης
Μακρινίτσα μου καημόν πό’ χει η καρδίτσα μου
Που χάλασιν κι αϊμάν αμάν τη Νιάουστα που ήταν κεφαλοχώρι μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Που ήταν λουλούδι στο ντουνιά και χλάμπουρο στην πόλη μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Τρία πουλιά κι αϊμάν αμάν καθόντανε στης Νιάουστας το κάστρο Μακρινίτσα μου καημόν πό’ χει η καρδίτσα μου
Το’ να κοιτάει κι αϊμάν αμάν τα Βοδενά τ’ άλλο τη Σαλονίκη μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Το τρίτο το κι αϊμάν αμάν μικρότερο μοιριολογάει και λέει μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Μας χάλασαν Μπέη μ’ τη Νιάουστα μας πήραν τις γυναίκις μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Πήραν μανούλις με παιδιά και πιθιρές με νύφις Μακρινίτσα μου καημόν πό’ χει η καρδίτσα μου
και πιθιρές με νύφις μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Πήραν Μπέη μ’ κι αϊμάν αμάν μια αρχόντισα κι μια κυρά μιγάλη μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Περπάτα μήλο κόκκινο και μήλο μου βαμμένο μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Μήναν τα ρούχα σε βαρούν μήναν τα κοντογούνια Μακρινίτσα μου καημόν πό’ χει η καρδίτσα μου
Ούτε τα ρούχα με βαρούν κι ούτε τα κοντογούνια Μακρινίτσα μου καημόν πό’ χει η καρδίτσα μου
Μόν’ με βαρεί κι αϊμάν αμάν το ντέρτι μου που έχω στην καρδιά μου Μακρινίτσα μου καημόν πό’ χει η καρδίτσα μου,
που έχω στην καρδιά μου μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Που έσφαξαν κι αϊμάν αμάν τον άντρα μου μέσα στην αγκαλιά μου μα τον ουρανό κορμί που τυραννώ
Που έσφαξαν κι αϊμάν αμάν τον άντρα μου μέσα στην αγκαλιά μου Μακρινίτσα μου καημόν πό’ χει η καρδίτσα μου.



ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ - ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΟΣ



Απού τα μικρά μου χρόνια αγαπούσα ένα πιδί
κι του βάλανι στα λόγια κι δεν θέλει να με ιδεί
Βρύση μου μαλαματένια πως βαστάς κρίγιο νερό
πως βαστώ κι γώ η καημένη της αγάπης τουν καημό.
Κίνησα να ρθω ένα βράδυ μ’έπιασι ψιλή βρουχή
τον Θεό παρακαλούσα για να σ’ έβρου μουναχή.
Ούτι μουναχή σι βρίσκου ούτι μι τη μάννα σου
μον’σι βρίσκου αγκαλιασμένη μι τη φιλινάδα σου.
λα α α λα λα λα, λα λα λα λα……………………
Δε μπουρώ να καταλάβου μ’αγαπάς ή μι γιλάς
ή μι μένα κουρουϊδεύεις τουν κιρό σου να πιρνάς.
Απού τα μικρά μου χρόνια στην αγάπη τράνιψα
κι όποιος θέλει ας μι ρουτήσει βάσανα που τράβηξα.
λα α α λα λα λα,λα λα λα λα…………………
Πότι δα ρθούν οι απουκριές να γίνου καρναβάλι
να ιδώ κι την αγάπη μου να δένει του ζουνάρι.
Ιγώ τις «Μπούλις»καρτιρώ να ιδώ τουν έρουτά μου
για να μι κάνει νόημα να χαίριτι η καρδιά μου.